Postępowanie z pszczołami
Pożywienie pszczół

 

Do wychowu czerwiu oraz przechowywania zapasów służą pszczołom plastry zbudowane z wosku. Składają się one z licznych komórek sześciokątnych po obu stronach wspólnej ścianki środkowej tworzące ich denka. Każde takie denko składa się z trzech rombów tworzących trójgraniastą piramidę. Każdy z tych rombów bo drugiej stronie plastra wchodzi w skład denka trzech różnych komórek. Boczne ścianki komórki są jednocześnie ściankami sześciu komórek otaczających ją. W naturalnych warunkach pszczoły budują kilka pionowych, mniej więcej równolegle położonych do siebie plastrów. Rurki komórek nie są zupełnie poziome, lecz skierowane na zewnątrz nieco ukośnie ku górze. Grubość plastrów waha się od 22 – 25 mm, odstęp między środkowymi ścinkami wynosi 35 – 38 mm. Wolne przestrzenie między plastrami noszą nazwę uliczek.
Plastry bywają dwojakiego rodzaju: pszczele, przeznaczone do wychowu robotnic, mają komórki mniejsze o średnicy 5,3 – 5,7 mm oraz trutowe o większej średnicy komórki, przeciętnie 7 mm. Do hodowania matek służą pojedyncze komórki specjalnej formy, tzw. mateczniki. Są one okrągłe, skierowane otworem ku dołowi, umieszczone przeważnie na brzegach plastrów. Spotyka się jeszcze inne rodzaje mateczników, budują je pszczoły wówczas, gdy matka niespodzianie zginie i zachodzi potrzeba wychowania nowej matki z czerwiu pszczelego (larwy robotnic). W tym wypadku przerabiają one na matecznik komórkę plastra pszczelego zawierającą młodą larwę, rozszerzają ją i nadbudowują łukiem ku dołowi. Dnem takiego matecznika, zwanego ratunkowym jest środkowa ścianka plastra.
Pszczoły gromadzą miód zarówno w komórkach pszczelich jak i trutowych. Pyłek jednak gromadzą tylko w komórkach pszczelich.
Oprócz wosku, który wytwarzają pszczoły robotnice, spotykamy jeszcze inny materiał budowlany – kit pszczeli. Pszczoły zbierają kit z pączków drzew. Służy on im do powlekania ścianek uli, zalepiania szczelin, zwężania w razie potrzeby wylotu. Ponieważ kit spotyka się głównie na brzegach woskowego „miasta” pszczelego, nazywa się go również „propolisem” co znaczy przedmieście.